Costa del Sol - Zuid-Spanje
Home » Geschiedenis

Geschiedenis

 

Wat is de geschiedenis van Costa del Sol?

In de 2e eeuw voor Christus werd Andalusië. bezet door de Romeinen. Ze bleven er 600 jaar, en Andalusië werd de "graanschuur" van Rome. De invloed van de Romeinen op de taal, cultuur en religie was erg groot. De Visiegoten veroverde heel Spanje in 409. In 711 verdreven de Moren de Visiegoten. Deze moslims noemde hun rijk Al Andalus(land van het westen). De hoofdstad werd de belangrijkste stad van West-Europa, deze stad was Córdoba. Van 711 tot 1002 was dit nog steeds de machtigste stad van Europa. Het verval van Córdoba gebeurde tussen 1002 en 1045, er ontstonden vele kleine koninkrijkjes, zo vormde Spanje geen eenheid meer. Vanaf 1045 werd het christelijke verzet steeds groter en sterker. Het christelijke verzet (bekend als Reconquista). In 1212 versloegen gezamenlijke christelijke legers de Moren. De beste krijgers werden beloond door de christelijke koningen met een groot stuk land(grootgrondbezit is latifundismo). De moslims, joden en christenen hadden in het Moorse rijk altijd met vrede en vrijheid naast elkaar gewoond. Maar al tijdens het christelijke verzet, moesten de moslims en de joden kiezen tussen zicht tot het katholicisme bekeren of het land te verlaten. De meeste die zich hadden bekeerd, bleven in het geheim hun eigen geloof uitoefenen. Maar om de oprechtheid van de nieuwe christenen te onderzoeken, kwam er een rechtbank. Die besloot dat alle joden en moslims die zich niet bekeerd hadden het land moesten verlaten. Toen Columbus in 1492 Amerika ontdekte, kon de Spaanse adel oorlogvoeren tegen de Inca's en de Azteken. Die volkeren waren niet opgewassen tegen de moderne oorlogmachines van Spanje. Zo stroomde er veel goud en zilver van Amerika naar Spanje. De 16e eeuw wordt daarom ook de Siglo de Oro (is hetzelfde als de Gouden Eeuw). Al deze rijkdommen werd onder de Spaanse adel verdeeld, en zij voerde er oorlog mee of ze maakten er lieten er paleizen van maken. Door dit, en het grootgrondbezit en de ontvolking werd Andalusië een van de armste streken van Spanje. Rond 1700 raakte heel Spanje in verval, zo konden de Bourbons het land veroveren. De oorlogen hadden Spanje arm gemaakt. In de 18e eeuw werd het latifundismo in Andalusië steeds erger, in sommige provincies bestond de bevolking uit 80% arme landarbeiders. In de tijd van 1700 tot 1931 werd de boerenbevolking erg uitgebuit. Pas in 1910 werd en een vakbond opgericht voor de landarbeiders, zo konden ze zich met wapens verdedigen tegen de grootgrondbezitters. In 1931 verlieten de Bourbons het land verwoest achter. Zo kwam in 1936 de Spaanse burgeroorlog. De burgeroorlog eindigde in 1939, en de facistische generaal Franco greep de macht. Na de Tweede Wereldoorlog was het nog het enige land die nog fascistisch was, het werd daarom ook door de VN geboycot. Door de Koude Oorlog, wilde de VN toch wel militaire bases in Spanje in ruil voor economische hulp. Het werd zelfs in 1955 toegelaten tot de Verenigde Naties. In dat zelfde jaar werd de visumplicht afgeschaft. Zo begon het massatoerisme, dit gelde vooral voor Andalusië, waar het grootste deel van de boerenbevolking in het toerisme ging werken. Spanje werd weer een monarchie en op doordringen van de koning Juan Carlos, werd Spanje ook weer een democratie. Andalusië bezit een autonome status vanaf 1885. Het hoofdbestuur, de Junta de Andalucia, bevindt zich in Sevilla. Sinds 1986 is Spanje ook lid van de Europese Unie.